میزان حساسیت مغز به انسولین با چاقی و نحوه ی توزیع چربی در بدن ارتباط دارد

عمل انسولین در مغز باعث تنظیم رفتارهای تغذیه ای و جریان انرژی در بدن می شود. با این حال، در افراد زیادی مقاومت مغز به انسولین مشاهده می شود. این که "چگونه پاسخ دهی مغز به انسولین بر وزن افراد در طولانی مدت و ترکیب چربی بدنی انسان تأثیر می گذارد"، هنوز مشخص نیست. حال دانشمندان نشان داده اند که حساسیت بالای مغز به انسولین، قبل از انجام مداخله در شیوه زندگی، با کاهش بارزتری در کل چربی بدنی و چربی احشایی در طول برنامه ی مداخله ارتباط دارد. دانشمندان نشان دادند که حساسیت بالای مغز به انسولین، همچنین با تجمع کمتر مجدد توده چربی در طی یک دوره ی پیگیری 9 ساله پس از مداخله ارتباط دارد.

این مطالعه ی مقطعی نشان داد که پاسخگویی قوی به انسولین در هیپوتالاموس با چربی احشایی کمتر ارتباط دارد، در حالی که با چربی زیر جلدی ارتباطی ندارد.

محققان اظهار داشتند: نتایج ما نشان می دهد که حساسیت بالای مغز به انسولین با کاهش وزن هنگام مداخله در شیوه زندگی ارتباط دارد و افرادی که از این مزیت برخوردار هستند دارای توزیع چربی بدنی مطلوبی هستند. از آنجایی که چربی احشایی به شدت با دیابت، خطر قلبی عروقی و سرطان در ارتباط است، این یافته ها پیامدهایی فراتر از بیماری های متابولیکی دارد و بر ضرورت یافتن راهکارهایی برای رفع مقاومت به انسولین در مغز تاکید دارد.

متن کامل این مقاله در آدرس منبع قابل دسترسی می باشد.

منبع:

https://www.nature.com/articles/s41467-020-15686-y